Over mij

Drie jaar later, in 2003, kwam Ambassador Falkor als veulentje van 6 maanden oud erbij. Omdat ik wist dat ik Fury uiteindelijk zou ontgroeien, gingen we op zoek naar een tweede paard. Ik zie het moment nog zo voor me: een vieze containerstal, waar de mest zo hoog lag dat hij er bijna overheen kon springen. Toen ik hem eruit mocht halen, wilde hij niet met de eigenaar meelopen. Ik nam het touwtje over, liep met hem naar de binnenbak en liet hem los. Hij sprong aan in galop, zijn bolle lijfje in beweging, en hij liet een hoog, piepend hinnikje horen. Op dat moment wist ik het: dit is hem. Wij horen bij elkaar! 

Samen hebben we veel verschillende pensionstallen gezien en uiteenlopende vormen van huisvesting ervaren. We reden recreatief, namen deel aan wedstrijden en onderzochten diverse trainingsmethoden, waarbij Parelli een belangrijke rol speelde. Ook op het gebied van voeding heb ik door de jaren heen veel geleerd en gezien.

Falkor kampte met langdurige, terugkerende gezondheidsproblemen en hoefproblemen. Dat proces heeft mij een belangrijk inzicht gegeven: het draait nooit om één enkele factor. Alles hangt met elkaar samen. Deze ervaringen hebben mij diep geraakt en mijn bewustzijn rondom paardenzorg enorm vergroot.

In die periode kreeg ik van alle kanten goedbedoelde adviezen over huisvesting en voeding, maar tegelijkertijd merkte ik hoe tegenstrijdig veel van deze adviezen waren. Met de kennis die ik nu heb, kijk ik daar anders naar.

Op 9 juni 2022 moest ik afscheid nemen van mijn allerbeste paardenvriend Falkor. Het verlies van Falkor heeft mijn kijk op paardenwelzijn voorgoed veranderd en verdiept. Hij betekende alles voor mij en is nog altijd mijn grootste inspiratiebron.

Ik geloof dat we te ver zijn afgedreven van de basis. We hebben het paard in een omgeving geplaatst waarin het zich voortdurend moet aanpassen, terwijl het in essentie nog steeds hetzelfde paard is als miljoenen jaren geleden. Die wilde paarden kenden veel van de problemen die we vandaag de dag zien niet.

Voor mij ligt daar een belangrijke sleutel: terug naar de biologie van het paard. 

Vanuit die overtuiging werk ik met de vier pijlers van Natural Horse Care, die voor mij de basis vormen van natuurlijke paardenverzorging.

Huisvesting: zo natuurlijk mogelijk, met ruimte voor beweging en keuzevrijheid. Geïnspireerd op het leven van wilde paarden. Een Paddock Paradise sluit hier naadloos op aan: het stimuleert beweging, sociaal gedrag en draagt bij aan een betere gezondheid, zowel fysiek als mentaal.

Voeding: afgestemd op wat een paard van nature nodig heeft. Zo puur en natuurlijk mogelijk, ter ondersteuning van een gezonde spijsvertering en algeheel welzijn.

Training: realistisch en respectvol, met oog voor de grenzen en mogelijkheden van het individuele paard.

Natuurlijke bekapping: een essentieel onderdeel, gebaseerd op het model van het wilde paard, en waarbij de hoef zo wordt bekapt dat natuurlijke slijtage wordt nagebootst, waardoor gezonde groeipatronen worden gestimuleerd.

Vanuit mijn passie heb ik mij verder verdiept en de opleiding tot Natuurlijk Hoefverzorger gevolgd bij Bjorn Rhebergen, pupil van Jaime Jackson, grondlegger van Natural Hoof Care en Paddock Paradise.

Mijn doel is om paarden zo goed mogelijk te ondersteunen en mezelf continu te blijven ontwikkelen.